Ik ben vandaag voor het werk nog even langs het Haagse Bos gereden om te kijken hoe het voorjaar zich daar ontvouwd. Nog veel donker blad en kale takken, maar er ontvouwde zich al een mooi tapijtje van de jaarlijks aanwezige bosanemonen in het Haagse Bos. 's Morgens vroeg zaten de knoppen nog dicht, maar tegen 10.00 uur waren de eerste bloemen goed open en kon ik aan de slag. Aan het einde van de dag toch nog even terug gegaan om wat beeld te maken met tegenlicht.

Het blijft altijd moeilijk om iets origineels te maken met een onderwerp dat al zo vaak gefotografeerd is en ik heb dan ook niet de intentie dat dat mij vandaag gelukt is. Maar met wat herhaling, dubbel opnamen en tegenlicht heb je snel een aardig setje bosanemonen bij elkaar. Hoeven we daar dit jaar in ieder geval niet meer over na te denken! (Bijkomende lol was ook het feit dat ik na maanden eindelijk weer eens goed aan de slag kon met de Pentax FA* 200/4.0 macro. Een droomlens!)

Boshyacinten; dubbelopnamen met de Pentax K20D.

De moderne camera's maken het ons wel heel erg gemakkelijk tegenwoordig. Moest je vroeger veel moeite doen met sandwich dia's om beelden te combineren; tegenwoordig kan je deze beelden al rechtstreeks uit je camera maken. De Pentax K20 (mijn favoriete macro camera in combinatie met de A* 200/4.0 macro lens) heeft deze functie ook. Tot 9 beelden kunnen in de camera samengevoegd worden waarbij desgewenst de camera ook de belichtingswaarden voor je in de gaten houdt.

Het is geen techniek die je vanuit de losse pols kan beoefenen omdat het zaak is dat de vervaging je voor ogen hebt in het tweede beeld, wel goed moet samenvallen met je eerste beeld. Het is vaak even testen welk diafragma en welke onscherpte het beste resultaat geven.

Vandaag waren het de lokale boshyacinten die mijn onderwerp bepaalden. Gelukkig groeien ze in de oude binnenduinen van Den Haag zodat een rit naar het Hallerbos me bespaard kon blijven ;-) Het bos was in de ochtend lekker natgeregend zodat alles er mooi fris en kleurrijk bijstond.

Het vinden van onderwerpen op zich was geen probleem, maar door de hangende groeiwijze van de boshyacinten was het niet eenvoudig toch nog iets te doen met de stampertjes van de bloemen. Ook de rommelige bosbedekking in de vorm van takken, veel bruin blad en donkere bomen zorgden wel voor wat zoekwerk naar een goede hoek.