In de eerste week van 2011 ben ik er even tussenuit gegaan naar de Harz in Duistaland. Lekker dichtbij huis en in een halve dag goed aan te rijden vanuit Nederland. De weersverwachtingen waren goed voor deze plek en de vooruitzichten van dagelijks vorst in combinatie met een meter sneeuw trokken me erg aan. Last minute huisje geboekt en op 2 januari in de auto gestapt voor een weekje winterpret.

Het was mijn eerst keer in de Harz dus het was dagelijks even proberen waar het landschap, de bomen en het licht het beste waren, maar dat is dan ook de lol van de fotografie. Macro lens thuis laten liggen.......... dus het was volledig gericht op landschap en de details in het landschap. Door de sneeuw was het aanwezige wild erg goed te spotten vanuit de auto, maar door de metershoge sneeuwkanten langs de weg was het helaas vrijwel onmogelijk om de auto even ergens neer te zetten, zelfs een Defender heeft moeite met een steile sneeuwkant van dik een meter!

Rond het Tufhaus, dat niet zover weg ligt van de Brocken-berg, was het een waar sprookje. Door de hoogte bevond deze plaats zich in het wolkendek en door de aanhoudende vorst waren de bomen bedekt in een dikke laag rijp en sneeuw. Wel vrij veel vlak licht door het ontbreken van een straaltje zonneschijn, maar als het zonnetje doorbrak was het genieten.

Erg veel kilometers zijn er gemaakt over de langlauf paden door het bos heen, op zoek naar die stukjes natuur die er voor mij uitsprongen. Door de dichte aanplant van bomen en struiken vaak lastig om een mooi standpunt te vinden, zeker in combinatie met het sneeuwdek van een meter, waar je niet voor je lol doorheen ploegt met een dikke 12 kilo bepakking.

Tussen de beelden zitten erg veel opnamen waarin het blauw de boventoon voert en hier straalt de kou natuurlijk vanaf. Ik merk nu echer tijdens het selecteren dat mijn voorkeur uitgaat naar de beelden waarin toh nog wat warmte te vinden is.........wellicht heeft het te maken met het feit dat ik dit aan het schrijven ben terwijl hier thuis de CV ketel is uitgevallen? Ik zal over een paar maanden nog maar eens kijken als de temperaturen in Nederland weer omhoog gaan.

Op het moment van dit schrijven ben ik inmiddels weer twee weken terug vanuit Helgoland. Na een relaxte reis van Helgoland-Cuxhaven-heerlijke tussenstop in Groningen- Den Haag kon ik beginnen aan het doorlopen van de beelden uit Helgoland. De 2,5 dag dag die ik had om beelden te maken resulteerden uiteindelijk in ruim 2000 RAW bestanden waar ik doorheen ben gegaan.

In de uiteindelijke selectie heb ik getracht zoveel mogelijk eigenschappen van deze grijze zeehonden in beeld te brengen. Nadat de vrouwtjes hebben geworpen, hebben de jongen de eerste 2 weken een witte vacht, die later plaats zal maken voor de gekleurde vacht met stevige haren. Na ongeveer 21 dagen stopt de moeder met zogen en zal zij het jong verlaten. Pas na ongeveer 30 dagen zullen de jongen zelf naar voedsel gaan zoeken, geen wonder dat er dus relatief veel beelden tussen zaten van jongen die alleen op het strand aanwezig waren! (En dat sommige mensen wel heel snel spreken over "huilers").
3 weken nadat de wijfjes hebben geworpen zijn zij weer paringsbereid en de mannetjes hebben dus een drukke periode van half november tot eind januari. Zij zullen gedurende 6 weken niet eten om elke kans te kunnen benutten om een wijfje te dekken. De gevechten om een harem kunnen bloederig zijn, waarna de paring zowel op het land als in de branding plaats kan vinden en deze duurt zo'n 10 tot 45 minuten.
Door een geregelde paring met de vrouwtjes in hun harem beletten de dominante mannetjes tevens de concurrentie het succes op een paring.

Er was geen grote groep grijze zeehonden aanwezig, maar toch was er gelukkig gelegenheid genoeg om het meeste gedrag te observeren, niet altijd onder de meest ideale omstandigheden, maar met wat geluk en anticiperen op de omgeving ben ik toch tevreden met het resultaat wat er is ontstaan.

Wat overigens ook meeviel aan het verblijf was de relatieve eenzaamheid op het strand in Helgoland. Voor het begin van de reis had ik al diverse reizen een aanbiedingen gezien over het "Robben baby Watching auf Helgoland" en diverse andere fotoreizen met de zeehonden als hoofdonderwerp. Op Düne zelf waren er echter maar een paar fotografen en een klein aantal wandelaars aanwezig. In de zomermaanden zijn er naar zeggen dagelijks zo'n 7000! bezoekers op Helgoland...... wij waren zeer tevreden dat de zandplaat gedeeld moest worden met maar een tiental mede-bezoekers.

We zijn dit weekeinde afgereisd naar Helgoland om mijn verjaardag te vieren tussen de zeehonden daar. Na een pittige reis midden in de nacht om de boot te halen vanuit Cuxhaven, kwamen we uiteindelijk ruim op tijd aan voor de onstuimige overtocht naar Helgoland.
Super weer op 5 januari, een zacht winterzonnetje, lichte vorst en wel wat veel wind, maar dat mag de pret niet drukken tijdens de trip naar de jonge kegelrobben. De eerste waren reeds in november geboren, maar er was ook voor ons nog genoeg te zien!

De reeds gespeende jongen zijn erg nieuwschierig en ontdekken zoals bleek graag de wereld om hun heen. In een onbewaakt ogenblik stond mijn statief een 20-tal meters bij me vandaan en toen ik mij omdraaide was een van de oudere jongen bezig met een nader onderzoek! Gelukkig bleef het bij snuffelen aan de apparatuur zodat ik nog wat extra beelden kon maken gedurende de rest van de dag.

Margreet maakte het volgende beeld van me toen ik de lens zelf weer kon bedienen. De 600mm is wel degelijk een goed stuk gereedschap bij het fotograferen van deze grijze zeehonden, je kan wel dichterbij komen met een kortere lens, maar de beelden zijn veel natuurlijker als je voldoende aftstand houdt omdat ze niet meer op hun hoede hoeven te zijn voor die malloten op twee benen. Het strand is echter bij vloed vrij klein en helaas ontkom je niet altijd aan het soms verstoren van de rust. Ik vraag me af hoe het gaat als er in de zomermaanden duizenden bezoekers naar het strand komen.... 

Hieronder alvast een klein voorproefje van een portret van een van de kegelrobben op Dune, het eiland naast Helgoland. In het seizoen 2008-2009 zijn er naar verluid al meer dan 50 jongen geboren.