Mijn Laatste Blog

Opslag & Backup van digitale foto's

Gepost door: Administrator in Untagged  on

 

Met het immer groter worden van de digitale RAW bestanden uit mijn camera's is het ieder jaar weer een puzzel om de backup en archivering van mijn beelden goed op orde te houden.
De Pentax DS leverde met zijn 6 megapixels RAW bestanden van zo'n 7 à 8 MB, mijn huidige werkpaard, de K20D zit al an de 15 MB per foto met zijn 14 megapixel sensor.

 

Op mijn PC is de archivering redelijk rechttoe-rechtaan, voor iedere harde schijf is er een externe backup aanwezig, welke om de twee weken wordt bijgewerkt.
Op dit moment draaien er dan ook 4 schijven in het systeem: 1 maal een 250GB systeem schijf, 2 maal een 500 GB en een 1 TB schijf voor de beelden. Voor elke schijf is er een 1:1 backup op externe USb schijven.
Tot dusverre geen probleem gehad en de capaciteit is ook ruim voldoende.

 

Op reis liep ik echter tegen een ander probleem aan; de SD kaartjes hebben uiteraard een beperkte opslag en los daarvan wil ik natuurlijk geen risico lopen dat de kaartjes defect raken. Tot dusverre reisde ik altijd met een losse image tank van 120GB, maar deze heeft als nadeel dat na het kopieëren van 2 8GB kaartjes de batterij weer opgeladen moet worden. En er is natuurlijk niet altijd stroom aanwezig.......

Voor een aanstaande reis naar Namibië heb ik de zaken dan ook anders aangepakt. Mijn standaard Sony Vaio notebook is met ruim twee kilo geen kandidaat om mee te nemen op een verre reis waarbij gewicht een factor is. Ik heb dan ook een MSI wind U100 notebook aangeschaft (slechts 1 kilo!) met 2GB intern geheugen, een 160 GB schijf en een high capacity battrij waarop hij zo'n 5 uur kan draaien.
Er zijn inmiddels kleine 2,5" USB schijfjes te koop (slechts 130 gram!) van 500GB. Grote voordeel van deze mini-schijven is dat ze geen externe voeding nodig hebben; ze onttrekken de voeding aan het notebookje.

 

Als bijkomend voordeel kan de MSI Wind een WiFi verbinding maken met mijn "gejailbreakte" Iphone 3G zodat ik de dataverbinding van deze telefoon kan gebruiken voor het verzenden van bestanden en/of aanpassen van reisverslagen. Indien er een internetcafé in de buurt is, wordt het zelfs mogelijk om speciale beelden die ik echt niet kwijt wil raken, even online te plaatsen als extra backup.
Voor het gebruiken van de Iphone 3G als datarouter is er het programma PdaNet.

 

Backup onderweg wordt dan ook het plaatsen van de SD kaart in de MSi Wind, het aansluiten van twee 500GB schijven en het wegschrijven van de data naar BEIDE schijven. 1 Schijf gaat in de handbagage en de tweede schijf gaat bij de regeliere bagage. Zo wordt ook de kans op verlies van een schijf gehalveerd. Als bijkomend voordeel kan nu ook de data van de Full/HD videocamera (1 uur film neemt 16 GB data in beslag op een SD kaart) veilig weggeschreven worden.

 

Het grote knelpunt bleef dan nog het opladen van de batterijen, zeker gezien het feit dat veel eco-locaties werken met 12V in plaats van 230V. Voor in de auto is er dan ook een 12V naar 230V omvormer aangeschaft, waarop de 230 Volt opladers aangesloten kunnen worden.

 

Ik moet nog eens gaan wegen wat de backup precies bij elkaar weegt, maar een grove schatting is dat ik op deze manier rond de 2 kilo aan gewicht zal zitten. Nog niet te doen voor een verre reis waarbij een goede opslag noodzakelijk is, maar gewicht ook een issue is.


 

Vandaag vondt de uitreiking plaats van de Marie Claire de Prix d'Excellence de la Beauté 2009 in restaurant de Bokkedoorns in Overveen.
Elk jaar reikt modeglossy Marie Claire de Prix d'Excellence de la beauté uit. Dit is een prijs voor het beste beautyproduct van het jaar volgens Marie Claire. Elk jaar kiest een jury van internationale beautyjournalisten uit alle nieuwe introducties de producten die het meest innovatief en effectief zijn.

 

Marie Claire prix de la Beaute

De vastlegging van de avond was aan mij toevertrouwd, en gezien mijn culinaire achtergrond kon ik me dan ook geen mooiere locatie wensen. Normaal zit ik vol verwachting op de mooie wijnen en spijzen te wachten in restaurants van dit niveau, maar nu had ik tussendoor voldoende tijd om ook het reilen en zeilen van de brigade goed te bekijken. Wat een goed ge-oliede machine hebben Lucas Rive, Peter Bruins en John Beeren daar staan zeg!

 

Marie Claire prix de la Beaute

De gasten werden van A tot Z in de watten gelegd en gezien de sfeer en stemming kan ik alleen maar concluderen dat het een zeer geslaagd evenement was. (Ik kan natuurlijk niet oordelen of de niet-prijswinnaars daar ook zo over dachten... ;-)).

De Bokkedoorns Overveen


Tijdens de bijeenkomst was er voor mij, naast het vastleggen van de plichtmatige prijsuitreiking, genoeg te zien om een goed sfeerbeeld te creeëren van deze avond. Ik probeer ook altijd tijdens een evenement de foto's die min of meer standaard, te verrijken met sfeerbeelden en details die anders zo vaak vergeten worden. Gezien de sfeerverlichting in een restaurant ontkom je niet aan het werken met een flitser en nadat ik voor de tweede keer op de avond de oplaadbare batterijen vervangen had, heb ik de dag erna eindelijk een battery-pack aangeschaft voor de toekomstige werkzaamheden waarbij gebrukk van een flitser onoverkomelijk is.
Helaas zijn deze ondingen nog steeds onhandelbaar en redelijk aan de zware kant.......

Amsterdamse Waterleidingduinen

Gepost door: Administrator in vosfotoAWD on

 

Ik ben deze week twee maal naar de Amsterdamse Waterleidingduinen gereden; mijn eerste kennismaking met het gebied daar. Ik had ergens in mijn achterhoofd een (onbewuste) vergelijking gemaakt met het gebied Meijendel & Bierlap, bij mij om de hoek. Maar wat heb ik het verkeerd gehad!

Wat een wijdse afwisselinging in het gebied daar: duinen partijen, bosgebied, gedeelten met lage begroeiing en niet geheel onbelangrijk, grotendeels volledig begaanbaar buiten de paden zodat je een goed standpunt kan uitzoeken. Wat een verademing, en zeker de moeite van wat toekomstige ritten waard.

Qua licht heb ik weinig spannends kunnen vastleggen in de AWD, maar het zien van de damherten, reeën, groene spechten en vossen, maakte veel goed. Als het geheel wat groener en kleurrijker is, ga ik zeker nog een aantal maal terug.
Tot op heden heb ik nog niet veel vossen met een echt mooie vacht gezien, maar er liep er in de AWD één rond met een prachtige vacht! Laten we hopen dat hij niet belandt op de kraag van een PC-hoofd trutje ;-)

 

Vos in de AWD

Met de Pentax A* 600/5.6 heb ik nog wat gespeeld met vorm en lijnen in een groepje berkenbomen. Door een langere belichtingstijd te kiezen en de lens vanaf statief te bewegen tijdens de belichting onstaan verrassende patronen. Op deze wijze kan een saai onderwerp, toch de blik iets langer vasthouden. Ben benieuwd naar jullie reacties op de beelden, dus een kort stukje commentaar wordt op prijs gesteld :-)

 

Berkenbos

 

 

Berken bos

 

 



Vanochtend was ik vroeg op weg naar de Amsterdamse Waterleidingduinen om daar een rondje te gaan verkennen. Terwijl ik lekker langzaam met de auto door Wassenaar reed, kwam ik uit bij een stukje natuur in ontwikkeling. Normaal een uitstekend stekje voor de rugstreeppad, maar er gebeurde deze ochtend iets magisch.
De dooi was ingetreden en het ijs was aan het smelten, de 4 zwanen die daar de nacht hadden doorgebracht stonden nog net op het ijs, dat hun nauwelijks kon dragen. Vlak nadat ze de vleugels hadden gestrekt gingen zij op pad naar een open stukje water, waarbij zij op een dun stukje ijs door het ijs zakten.

Doordat het nog niet echt licht was en er donkere schaduwen achter de zwanen waren, staken zij mooi uit tegen de achtergrond. Het begin van een mooie serie, met veel weerspiegelingen in het smeltende ijs, was ingezet. De topper van het half uur aan de waterkant was echter het onderstaande beeld. Twee elkaar passerende zwanen in mooie symmetrie, met hun weerspiegeling in het oppervlak van het smeltende ijs.

Twee symmetrisch weerspiegelde zwanen in het ijs

Er zijn van die ochtenden dat alles meezit en je een cadeautje van de natuur krijgt!


Op het moment van dit schrijven ben ik inmiddels weer twee weken terug vanuit Helgoland. Na een relaxte reis van Helgoland-Cuxhaven-heerlijke tussenstop in Groningen- Den Haag kon ik beginnen aan het doorlopen van de beelden uit Helgoland.
De 2,5 dag dag die ik had om beelden te maken resulteerden uiteindelijk in ruim 2000 RAW bestanden waar ik doorheen ben gegaan.

Grijze zeehond op helgoland

In de uiteindelijke selectie heb ik getracht zoveel mogelijk eigenschappen van deze grijze zeehonden in beeld te brengen. Nadat de vrouwtjes hebben geworpen, hebben de jongen de eerste 2 weken een witte vacht, die later plaats zal maken voor de gekleurde vacht met stevige haren. Na ongeveer 21 dagen stopt de moeder met zogen en zal zij het jong verlaten. Pas na ongeveer 30 dagen zullen de jongen zelf naar voedsel gaan zoeken, geen wonder dat er dus relatief veel beelden tussen zaten van jongen die alleen op het strand aanwezig waren! (En dat sommige mensen wel heel snel spreken over "huilers").
3 weken nadat de wijfjes hebben geworpen zijn zij weer paringsbereid en de mannetjes hebben dus een drukke periode van half november tot eind januari. Zij zullen gedurende 6 weken niet eten om elke kans te kunnen benutten om een wijfje te dekken. De gevechten om een harem kunnen bloederig zijn, waarna de paring zowel op het land als in de branding plaats kan vinden en deze duurt zo'n 10 tot 45 minuten.
Door een geregelde paring met de vrouwtjes in hun harem beletten de dominante mannetjes tevens de concurrentie het succes op een paring.

Jonge Grijze zeehond Helgoland

Er was geen grote groep grijze zeehonden aanwezig, maar toch was er gelukkig gelegenheid genoeg om het meeste gedrag te observeren, niet altijd onder de meest ideale omstandigheden, maar met wat geluk en anticiperen op de omgeving ben ik toch tevreden met het resultaat wat er is ontstaan.

Halichoerus grypus



Wat overigens ook meeviel aan het verblijf was de relatieve eenzaamheid op het strand in Helgoland. Voor het begin van de reis had ik al diverse reizen een aanbiedingen gezien over het "Robben baby Watching auf Helgoland" en diverse andere fotoreizen met de zeehonden als hoofdonderwerp. Op Düne zelf waren er echter maar een paar fotografen en een klein aantal wandelaars aanwezig. In de zomermaanden zijn er naar zeggen dagelijks zo'n 7000! bezoekers op Helgoland...... wij waren zeer tevreden dat de zandplaat gedeeld moest worden met maar een tiental mede-bezoekers.

 


<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Next > End >>