Ik ben deze week twee maal naar de Amsterdamse Waterleidingduinen gereden; mijn eerste kennismaking met het gebied daar. Ik had ergens in mijn achterhoofd een (onbewuste) vergelijking gemaakt met het gebied Meijendel & Bierlap, bij mij om de hoek. Maar wat heb ik het verkeerd gehad!

Wat een wijdse afwisselinging in het gebied daar: duinen partijen, bosgebied, gedeelten met lage begroeiing en niet geheel onbelangrijk, grotendeels volledig begaanbaar buiten de paden zodat je een goed standpunt kan uitzoeken. Wat een verademing, en zeker de moeite van wat toekomstige ritten waard.

Qua licht heb ik weinig spannends kunnen vastleggen in de AWD, maar het zien van de damherten, reeën, groene spechten en vossen, maakte veel goed. Als het geheel wat groener en kleurrijker is, ga ik zeker nog een aantal maal terug.
Tot op heden heb ik nog niet veel vossen met een echt mooie vacht gezien, maar er liep er in de AWD één rond met een prachtige vacht! Laten we hopen dat hij niet belandt op de kraag van een PC-hoofd trutje ;-)

Met de Pentax A* 600/5.6 heb ik nog wat gespeeld met vorm en lijnen in een groepje berkenbomen. Door een langere belichtingstijd te kiezen en de lens vanaf statief te bewegen tijdens de belichting onstaan verrassende patronen. Op deze wijze kan een saai onderwerp, toch de blik iets langer vasthouden. Ben benieuwd naar jullie reacties op de beelden, dus een kort stukje commentaar wordt op prijs gesteld :-)

Commentaar (2) Lees Meer...

Vanochtend was ik vroeg op weg naar de Amsterdamse Waterleidingduinen om daar een rondje te gaan verkennen. Terwijl ik lekker langzaam met de auto door Wassenaar reed, kwam ik uit bij een stukje natuur in ontwikkeling. Normaal een uitstekend stekje voor de rugstreeppad, maar er gebeurde deze ochtend iets magisch.
De dooi was ingetreden en het ijs was aan het smelten, de 4 zwanen die daar de nacht hadden doorgebracht stonden nog net op het ijs, dat hun nauwelijks kon dragen. Vlak nadat ze de vleugels hadden gestrekt gingen zij op pad naar een open stukje water, waarbij zij op een dun stukje ijs door het ijs zakten.

Doordat het nog niet echt licht was en er donkere schaduwen achter de zwanen waren, staken zij mooi uit tegen de achtergrond. Het begin van een mooie serie, met veel weerspiegelingen in het smeltende ijs, was ingezet. De topper van het half uur aan de waterkant was echter het onderstaande beeld. Twee elkaar passerende zwanen in mooie symmetrie, met hun weerspiegeling in het oppervlak van het smeltende ijs.

Er zijn van die ochtenden dat alles meezit en je een cadeautje van de natuur krijgt!

Commentaar (0) Lees Meer...