Gepost door: Administrator in zeehonden, Helgoland on
Jan 24, 2009
Op het moment van dit schrijven ben ik inmiddels weer twee weken terug vanuit Helgoland. Na een relaxte reis van Helgoland-Cuxhaven-heerlijke tussenstop in Groningen- Den Haag kon ik beginnen aan het doorlopen van de beelden uit Helgoland.
De 2,5 dag dag die ik had om beelden te maken resulteerden uiteindelijk in ruim 2000 RAW bestanden waar ik doorheen ben gegaan.
In de uiteindelijke selectie heb ik getracht zoveel mogelijk eigenschappen van deze grijze zeehonden in beeld te brengen. Nadat de vrouwtjes hebben geworpen, hebben de jongen de eerste 2 weken een witte vacht, die later plaats zal maken voor de gekleurde vacht met stevige haren. Na ongeveer 21 dagen stopt de moeder met zogen en zal zij het jong verlaten. Pas na ongeveer 30 dagen zullen de jongen zelf naar voedsel gaan zoeken, geen wonder dat er dus relatief veel beelden tussen zaten van jongen die alleen op het strand aanwezig waren! (En dat sommige mensen wel heel snel spreken over "huilers").
3 weken nadat de wijfjes hebben geworpen zijn zij weer paringsbereid en de mannetjes hebben dus een drukke periode van half november tot eind januari. Zij zullen gedurende 6 weken niet eten om elke kans te kunnen benutten om een wijfje te dekken. De gevechten om een harem kunnen bloederig zijn, waarna de paring zowel op het land als in de branding plaats kan vinden en deze duurt zo'n 10 tot 45 minuten.
Door een geregelde paring met de vrouwtjes in hun harem beletten de dominante mannetjes tevens de concurrentie het succes op een paring.
Er was geen grote groep grijze zeehonden aanwezig, maar toch was er gelukkig gelegenheid genoeg om het meeste gedrag te observeren, niet altijd onder de meest ideale omstandigheden, maar met wat geluk en anticiperen op de omgeving ben ik toch tevreden met het resultaat wat er is ontstaan.
Wat overigens ook meeviel aan het verblijf was de relatieve eenzaamheid op het strand in Helgoland. Voor het begin van de reis had ik al diverse reizen een aanbiedingen gezien over het "Robben baby Watching auf Helgoland" en diverse andere fotoreizen met de zeehonden als hoofdonderwerp. Op Düne zelf waren er echter maar een paar fotografen en een klein aantal wandelaars aanwezig. In de zomermaanden zijn er naar zeggen dagelijks zo'n 7000! bezoekers op Helgoland...... wij waren zeer tevreden dat de zandplaat gedeeld moest worden met maar een tiental mede-bezoekers.
Gepost door: Administrator in buizerd on
Jan 13, 2009
Op de terugweg vanuit Helgoland zijn we nog voor een kort bezoek door Groningen gereden. Wat een aantallen buizerds waren daar aanwezig zeg! Zoals mij bekend was, overwinteren de buizerds uit Scandinavië in het noorden van Nederland, maar dat ze er met honderden zouden zitten.... dat had ik niet verwacht. Toen wij met de auto aan kwamen rijden over een lokale weg, zagen wij één buizerd langs de kant van zijn weg met zijn prooi zitten.
Snel in de ankers natuurlijk en achter in de auto snel de camera met 600mm lens opzoeken. In eerste instantie was hij toch verschrikt door het plotselinge remmen, maar na een half uurtje geduld kwamen er maar liefst 3 buizerds aanvliegen om de laatste restjes vlees van deze onfortuinlijke fazant af te kluiven. In een tijdsbestek van enkele minuten toch nog een paar aardige beelden kunnen maken voordat twee fietsers en de ondergaande zon roet in het eten gooiden voor nog wat extra beeldmateriaal.
We zijn dit weekeinde afgereisd naar Helgoland om mijn verjaardag te vieren tussen de zeehonden daar. Na een pittige reis midden in de nacht om de boot te halen vanuit Cuxhaven, kwamen we uiteindelijk ruim op tijd aan voor de onstuimige overtocht naar Helgoland.
Super weer op 5 januari, een zacht winterzonnetje, lichte vorst en wel wat veel wind, maar dat mag de pret niet drukken tijdens de trip naar de jonge kegelrobben. De eerste waren reeds in november geboren, maar er was ook voor ons nog genoeg te zien!
De reeds gespeende jongen zijn erg nieuwschierig en ontdekken zoals bleek graag de wereld om hun heen. In een onbewaakt ogenblik stond mijn statief een 20-tal meters bij me vandaan en toen ik mij omdraaide was een van de oudere jongen bezig met een nader onderzoek! Gelukkig bleef het bij snuffelen aan de apparatuur zodat ik nog wat extra beelden kon maken gedurende de rest van de dag.
Margreet maakte het volgende beeld van me toen ik de lens zelf weer kon bedienen. De 600mm is wel degelijk een goed stuk gereedschap bij het fotograferen van deze grijze zeehonden, je kan wel dichterbij komen met een kortere lens, maar de beelden zijn veel natuurlijker als je voldoende aftstand houdt omdat ze niet meer op hun hoede hoeven te zijn voor die malloten op twee benen. Het strand is echter bij vloed vrij klein en helaas ontkom je niet altijd aan het soms verstoren van de rust. Ik vraag me af hoe het gaat als er in de zomermaanden duizenden bezoekers naar het strand komen....
Hieronder alvast een klein voorproefje van een portret van een van de kegelrobben op Dune, het eiland naast Helgoland. In het seizoen 2008-2009 zijn er naar verluid al meer dan 50 jongen geboren.
Fotografie Blog
