De eerste week van mei ben ik een heerlijk weekje op pad geweest in de bergachtige landschap van Andalusië. Onder de rook van de bergen van El Torcal en maar een uurtje rijden vanaf de luchthaven van Malaga. Het imposante landschap van het natuurpark El Torcal wordt gevormd door de kalkstenen rotsformaties die miljoenen structuren herbergen, gevormd door de geleidelijke erosie van enorme kalkstenen blokken. De rotsen vormden hier oorspronkelijk de zeebodem en zijn in miljoenen jaren langzaam veranderd. De uitbundige flora en fauna vormen een toegift op deze prachtige plek, die beschouwd wordt als uniek in Europa. El Torcal was ook de woonplaats van de prehistorische mens. Overblijfselen van deze neolithische bewoners zijn op verschillende plaatsen gevonden, waarvan de belangrijkste Cueva del Toro is.

In El Torcal komt ook de Zuid oostelijke Spaanse steenbok (Capra pyrenaica) nog voor en ik was dan ook zeer gelukkig met een ontmoeting met een lokaal aanwezig vrouwelijk exemplaar.

Op een uur rijden van Casa El Naranja waar wij verbleven (aanrader overigens!) is een van de grootste broedplaatsen van flamingo's te bezoeken bij de Laguna de la Fuenta. Wel zorgen dat je hier 's morgens heel erg vroeg aankomt omdat ze dan nog van dicht bij te benaderen zijn. Zodra de horden toeristen ook een glimp komen opvangen vertrekken ze van stekjes langs de looppaden en wordt de afstand al snel te groot om ze goed te bekijken.

Helaas was het niet echt mooi fotografie weer. Weinig spannende wolkenluchten en al snel gooide de felle zon roet in het eten voor de sfeervolle beelden. Het was dus echt een kwestie van vroeg opstaan en tijdens het laatste licht op pad zijn in de hoop wat moois te treffen. Geheel onverwachts kwam ik op de een na laatste dag bij een grasveld waar vanaf een uur of 8 's avonds een groep bijeneters kwam jagen. Vanuit de auto was het hier ook nog eens mogelijk om wat fraaie beelden te schieten.

Het was natuurlijk ook volop voorjaar in Zuid Spanje en een paar uur struinen tussen de bloemen gaf mij dan ook alle gelegenheid om de lokale vlinders, kevers en spinnen eens goed door de macro lens te bewonderen. Wat mij vooral opviel waren de grote hoeveelheid solitaire wespennesten die ik aantrof. Zodra de zon hier wat op begon te schijnen vaak met een wesp erop die hevig trillend met de vleugels zorgde voor verkoeling van de larven in het nest.

Commentaar (0) Lees Meer...

Boshyacinten; dubbelopnamen met de Pentax K20D.

De moderne camera's maken het ons wel heel erg gemakkelijk tegenwoordig. Moest je vroeger veel moeite doen met sandwich dia's om beelden te combineren; tegenwoordig kan je deze beelden al rechtstreeks uit je camera maken. De Pentax K20 (mijn favoriete macro camera in combinatie met de A* 200/4.0 macro lens) heeft deze functie ook. Tot 9 beelden kunnen in de camera samengevoegd worden waarbij desgewenst de camera ook de belichtingswaarden voor je in de gaten houdt.

Het is geen techniek die je vanuit de losse pols kan beoefenen omdat het zaak is dat de vervaging je voor ogen hebt in het tweede beeld, wel goed moet samenvallen met je eerste beeld. Het is vaak even testen welk diafragma en welke onscherpte het beste resultaat geven.

Vandaag waren het de lokale boshyacinten die mijn onderwerp bepaalden. Gelukkig groeien ze in de oude binnenduinen van Den Haag zodat een rit naar het Hallerbos me bespaard kon blijven ;-) Het bos was in de ochtend lekker natgeregend zodat alles er mooi fris en kleurrijk bijstond.

Het vinden van onderwerpen op zich was geen probleem, maar door de hangende groeiwijze van de boshyacinten was het niet eenvoudig toch nog iets te doen met de stampertjes van de bloemen. Ook de rommelige bosbedekking in de vorm van takken, veel bruin blad en donkere bomen zorgden wel voor wat zoekwerk naar een goede hoek.

Commentaar (0) Lees Meer...

Op de website van Pentax benelux staat sinds enige tijd een portfolio van enkele van mijn beelden. De Beukelaer was al enige tijd bezig met het aanpassen van de site en ik ben best trots dat ik deel uit maak van deze nieuwe look & feel.

Naast een verkorte bio worden de beelden hier mooi op 1024 pixels breed weergegeven. Een fraai stukje werk van de webmaster Daniel Leibovitz.

Ook een kijkje nemen? Volg dan onderstaande link.

Commentaar (0) Lees Meer...

Gisteren heb ik even wat tijd vrijgemaakt om wat filmbeeld te mixen met beelden uit Namibië. Een leuk gezicht om eens te zien in welke omgeving en situaties mijn beelden gemaakt zijn.
De clip is niet al te lang, zo'n 3 minuten, want het viel niet mee om de clips van Margreet te vinden die qua kijkrichting en hoek overeen kwamen met de beelden die ik gemaakt heb.

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!

Het filmpje is ook in HD te bekijken in Vimeo.

Commentaar (2) Lees Meer...

Het heeft veel te lang geduurd dat ik de website weer eens wat extra aandacht heb gegeven, maar de reden is geldig: een schitterende fotoreis door een parel in Zuid-Afrika: Namibië!

Half september zijn Margreet en ik via Londen en Johannesburg naar Windhoek gevlogen voor het oppikken van onze lokale 4x4. Gelijk de tweede dag afgereisd naar het zuiden van Namibië om in het Namib Rand game reserve te genieten van de rots- en zandduin formaties. We zijn daar 4 dagen geweest (bewust gekozen voor weinig plaatsen, maar maximale ervaringen voor de plaatsen die we bezochten) in het Wolwedans Dune camp. Een machtige omgeving met dagelijks gemsbok, springbok, zebra's en andere soorten in ons "tuintje".

Bewust gekozen om sossusvlei en het bijbehorende deadvlei een keer in de ochtend te doen, maar als je dan verkeerd geïnformeerd bent en om 05.45 uur voor de poort staat terwijl de poort om 07.00 uur opent, ben je na een dollemansrit van 100 kilometer over de pikzwarte gravel wegen nog geen steek opgeschoten ;-). Het mooie licht was dus weg toen we bij het eind van de duinen kwamen, maar gelukkig zijn de zandduinen waar iederen vol gas langs rijdt, zo niet nog mooier dan de duinen van de o-zo-bekende plaatjes.

 Vanaf het zuiden ging de reis verder omhoog naar het mistige Walvis Bay & Swakopmund (niet gaan eten bij The Tug, highly overrated!). De flamingo's en pelikanen midden in de woestijn blijven een apart gezicht......

Toen naar één van de hoogtepunten, de desert adapted elephants in Damaraland. Een super lodge als uitvals basis, het Mowani mountain camp, en op de tweede dag was de vriendschap met onze gids Steward zo goed dat hij ons z'n vrije dag meenam voor de "extended tour". Vanaf 's morgens vroeg tot het vallen van de avond tijd doorgebracht met twee verschillende kudden olifanten en zelfs de springs in de Huab-river bezocht en ook daar nog twee solitary-bulls aangetroffen. Werkelijk een onvergetelijke dag. (Steward, if you are browsing these pages: Thanks a million again!).

Vanaf Damaraland 7 dagen Etosha, verdeeld over 3 dagen zuidkant en 4 dagen oostkant. Een tip voor bezoekers aan de oostkant van Etosha, informeer eens bij Onguma tented camp. Als je ooit in je leven verwend wilt worden... daar een nachtje blijven.
Etosha zelf uitvoerig kunnen bekijken en de drukte viel gelukkig reuze mee, als er 5 auto's tegelijk bij een waterhole stonden was het veel.

Als klap op de vuurpijl Erindi private game reserve, een moeilijke lokatie voor natuurfotografie. Tot voor kort was dit een hunting lodge en de angst voor mensen is er met de paplepel ingegoten bij de meeste dieren. Wel indrukwekkende dieren kunnen fotograferen als witte neushoorn, wilde hond en zelfs nog mijn favoriet: luipaard "Honey" van 18 maanden jong.

Komende periode zal ik proberen zo snel mogelijk een Afrika gallery online te hebben, tot die tijd moeten jullie het nog even doen met de beelden uit dit berichtje. Tot snel dus!

Commentaar (4) Lees Meer...