Van 2 juni tot 12 juni heb ik een bezoek gebracht aan Extremadura in Spanje. Natuurlijk een vogel gebied bij uitstek met vooral heel veel ooievaars en gieren. Niet gelijk iets waar ik heel erg warm van wordt, maar wel mooi om te zien.
Als macro liefhebber spreekt vooral het kleinere beestenspul mij aan. Vliegend grut, glanzende insecten en glibberige reptielen zorgt altijd voor een verhogings van de hartslag!

Gertjan de Zoete en Henk Zweers van het NFG zijn recentelijk naar Extremadura verhuisd om daar een nieuw (natuurfotografie gerelateerd) bestaan op te bouwen. (Zeker hun website eens bezoeken!). Uiteraard hebben wij hun gevraagd ons een dag rond te leiden door de omgeving. Naast de gieren hebben we toen ook een stop gemaakt om langs de oevers van de Rio Almonte te zoeken naar interessante onderwerpen.
In het riet verscholen zag ik daar zowaar mijn eerste boomkikker. Duidelijk nog een zeer jong exemplaar en niet groter dan een muntje van 50 eurocent. Het riet rustig doorzoekend zagen we al snel nog twee jonge boomkikkers zitten. Helaas was het weer net iets te bewolkt om beelden te maken met voldoende scherpte en diepte, dus echte toppers werden er niet gemaakt. Gelukkig was de lokatie voor boomkikkers nu bekend en ik had nog voldoende tijd om een keer terug te komen.

Natuurlijk had ik een rusteloze nacht, want ik zag voldoende mogelijkheden om er iets van te maken. Het riet stond niet al te dicht op elkaar dus er was de mogelijkheid om met voorzichtig manouvreren de kikkers voor de lens te krijgen. Nu maar hopen dat ik een dag zou krijgen met goed licht!
De dag erna was prima, met een half bewolkte hemel. Niet al te hard licht dus en voldoende omgevingslicht om te werken met een kleiner diafragma. In de auto gesprongen en de 80 kilometer naar de boomkikkers gereden om ze weer te zoeken. Gelukkig nog steeds te vinden en in de uren daarna heb ik me prima vermaakt met het voorzichtig buigen van rietstengels om ze niet te verjagen en zo min mogelijk te verstoren.

Doordat ze vrij laag in het riet zaten werd er veel licht van de zijkanten geblokkeerd, maar door het licht van boven kreeg ik een hele mooie belichting, het leek af en toe wel of er gewerkt werd  met strijklicht.
De boomkikkers zijn natuurlijk heel erg klein, dus de scherpte krijgen op precies het goede punt was af en toe een hele toer, mede doordat ik af en toe moest schieten vanaf een (voor mijn lichaam) onmogelijke positie. En als je ze dan al scherp hebt moet je nog maar afwachten of je onderwerp rustig blijft zitten........

Ongetwijfeld hebben er gedurende mijn uurtjes bij de boomkikkers een slangenarend, vale gier, monniksgier en imperial eagle boven mijn hoofd gevlogen, maar ik was maar wat blij met deze kleine wondertjes uit de natuur!